Bedrijven & Instellingen
 

ENTHOUSIASME (2)

Laat de Heer uw vreugde blijven. Ik zeg u nogmaals: wees altijd verheugd. (Filippenzen 4:4)

Hoe word ik enthousiast en hoe word ik zó enthousiast dat het blijvend is? Dat ik mij voortdurend verheug, zoals Paulus het noemt. Zodat wij voortdurend werkelijk enthousiasme kunnen uitstralen.

Met ?positief denken? alleen redden we het dus niet. 

We kunnen onze vormen wat aanpassen. Vlottere liederen misschien. Een band in plaats van het orgel. Liederen op de beamer. Of een kortere preek. Ik hoor het al: de een wordt hier enthousiast van, de ander juist helemaal niet. Het enthousiasme van de een stuit de ander juist tegen de borst. En dit enthousiasme wordt algauw de kop weer ingedrukt door het commentaar en gekibbel dat volgt.

Waarover zijn wij werkelijk enthousiast? Wat raakt ons zo diep dat we er blijvend enthousiast over kunnen zijn? Dat we ongeacht onze omstandigheden ons toch altijd kunnen verheugen? Wat raakt ons bovendien op een manier dat het ons aan elkaar verbindt, dat maakt dat we iets hebben met elkaar? Zodat we samen een uitnodigend enthousiasme kunnen uitstralen?

?Laat de Heer uw vreugde blijven?, zegt Paulus. Paulus is duidelijk: het gaat niet om de buitenkant of de omstandigheden. Dus niks orgel, niks band, niks beamer, niks liedboek, niks liturgie, niks instituut, en ook niks positivisme, maar de Heer alleen als de basis van dit enthousiasme. Wat door alle eeuwen heen heeft standgehouden, is het evangelie. Onze Heer is dezelfde gebleven. Hij is nog steeds de basis van onze diepste vreugde.

Dat valt voor ons trouwens niet mee om Hem voortdurend centraal te stellen. We zijn in de kerk eerder geneigd om ons met elkaar te verliezen in activiteiten en discussies over de prijs van een bos bloemen of de volgorde van de liturgie.  Met andere woorden: het zit in onze natuur om eerst de regels en de vormen vast te stellen en dan vervolgens te kijken hoe God daarin een plek kan krijgen. Het valt dan niet mee om altijd enthousiast te blijven. Als we dit zouden omdraaien (telkens weer beginnen met de vraag wat de roeping van ons als kerk is en onze vormen en regels daaraan ondergeschikt maken), dan zijn we meer gericht op wat ons samenbindt en minder op wat ons verdeelt.

De enige basis van echt en blijvend enthousiasme is onze relatie met de Heer. En we hebben het in de kerk nodig om daarover telkens opnieuw te horen, elkaar daar telkens weer over te vertellen, te bevragen, vóór te leven, aan te herinneren  en mee te bemoedigen. Onze Heer is de reden dat wij naar anderen enthousiasme kunnen uitstralen. Onze Heer die met liefde, vergeving, genezing, heling en kracht in ons midden werkt, is de reden dat wij een uitnodigend gebaar naar elkaar en de wereld kunnen maken: ?Kom erbij, deel in Zijn liefde, wees welkom!?

Anneke Siemensma-Bijma

(reacties: annekesiemensma@hetnet.nl)